നിശാ ശലഭം

മെയ്മഴ

2011-06-13T03:06:00.000-07:00

മഴ കാണുമ്പോള്‍
മഴയെ ഒരു പാട്ടുകാരനായി

കൊള്ളുമ്പോള്‍ മഴ
ഒരു ചിത്രകാരനായി
ഞാനൊരു കാന്‍ വാസ്
ചിലപ്പോള്‍
ഞാനൊരു വൃത്തം
ചിലപ്പോള്‍
ഒരു നേര്‍വര,
ഒരു വളവ്
ഒരു തിരിവ്
കവിയുന്ന ഒരു തടാകം
ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്ത
ഒരു നിബിഢവനം
പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്ന ഒരു നദി

ഋജുവായും തീഷ്ണമായും
മഴ എന്നെ പൊതിയുന്നു

ജല നിബിഢതയില്‍
എന്നെ വരക്കുമ്പോള്‍
കൂമ്പിപ്പോകാതിരിക്കാനും
തുളുമ്പിപ്പോകാതിരിക്കാനും
ഒഴുകിപ്പോകാതിരിക്കാനും
എന്നിലെ നാണം
പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കോണ്ടിരിക്കും.

യാത്ര

2011-05-16T08:14:00.000-07:00

ഓരോ
യാത്രയുടെ അന്ത്യവും
നിശ്ചലതയാണ്.
അണകെട്ടുകള്‍ പോലെ,
ഇനിയും ഇനിയുമെന്നായുന്ന
പ്രകമ്പനങ്ങള്‍
അകമെ നിറയുന്നുണ്ട്.

ഭൂമിയോടൊപ്പം പതിഞ്ഞു വീശിയ ഒരു കാറ്റ്

2011-02-07T11:16:00.000-08:00

സൌമ്യമായ
കാറ്റായിരുന്നു ഞാന്‍

മരങ്ങള്‍
മനുഷ്യര്‍
വാസസ്ഥലങ്ങള്‍
വാഹനങ്ങള്‍
എനിക്കെതിരെ പറന്നു
എന്റെ പിടച്ചില്‍
ജനല്‍ പാളികളില്‍ മുഖമമര്‍ത്തി
ഒരു ദിവസം കൂടി അവസാനിക്കുന്നു,
ഒരു ജന്മം പോലെ
പക്ഷെ എല്ലാം തുടരുന്നു
ഭക്ഷണമൊഴിഞ്ഞ പാത്രം
തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ശരീരം
കൂകിപ്പായുന്ന മനസ്സ്
നോട്ടും ചില്ലറകളും കലര്‍ന്ന
ബാഗിന്റെ പോക്കറ്റ്
ഇറങ്ങുമ്പോഴും കൂടെ പോരുന്ന
യാത്രയുടെ ഇരമ്പങ്ങള്‍
പാളത്തിന്റെ അനന്തത
എങ്ങുമെത്തായ്കയുടെ കനം
കീറിമുറിഞ്ഞ ഭൂപടം പോലുള്ള
അമ്മ വയറ്
വാക്കുകളിലെ ദഹനക്കേട്
ഉറക്കങ്ങളിലെ
പേടി സ്വപ്നങ്ങള്‍
ഉണര്‍ച്ചയില്‍
വെട്ടേണ്ട പുതു വഴികള്‍
എത്താദൂരങ്ങള്‍

എന്നിട്ടും
സൌമ്യമായ
കാറ്റായിരുന്നു ഞാന്‍
എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന
കൊടുങ്കാറ്റായി നീയും.

(നേരത്തെ എഴുതിയ ഈ കവിത ചില മാറ്റങ്ങളോടെ സൌമ്യക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു)

മൌനം

2010-12-09T19:38:00.000-08:00

മൌനം നിശബ്ദതയല്ല
ഘനീഭവിച്ച വാക്കുകളുടെ
അർത്ഥവും അഗ്നിയുമാണത്
മൌനത്തിൽ നിന്നും ഊർന്നു വീഴുന്ന
ശബ്ദത്തിന് വെടിയുണ്ടയേക്കാൾ ശക്തിയും
സ്പർശത്തേക്കാൾ ആഴവുമുണ്ട്
കുഴിച്ച് കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന
മൂല്യം പോലെ
കീഴടിക്കിയാലും മതിവരാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം പോലെ.
ധ്വനിനിബിഢവും
ധ്യാനാത്മകവുമാണത്
വാക്കുകളുടെ വഴക്കുകളുടെ സുനാമികൾക്കിടയിലാണ്
നിന്റെ മൌനം പ്രിയതരമാകുന്നത്

ദൂരങ്ങൾ

2010-11-07T01:42:00.000-07:00

പ്രണയത്തിൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ
അളന്നൊഴിയാൻ വയ്യെന്ന് നീയന്ന്
ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ടെന്നെ നീയളക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ വളർന്ന് വളർന്ന്.............

തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ദൂരമെനിക്ക് നീയിന്ന്

ഓണം

2010-08-18T04:24:00.000-07:00

രാത്രിയുടേയും പകലിന്റേയും
മൃദുലമാമതിരുകൾ
പരസ്പരമെന്ന മയക്കത്തിൽ
മാഞ്ഞുപോകവെ
ഒരു ഋതുവിന്റെ നിറ സൌമനസ്യത്തിൽ
എന്റെ തരിശുനിലങ്ങളെ നീ ഉഴുതുമറിച്ചു
വിളയെ സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്ന
എന്റെ വരണ്ടതും വിറപൂണ്ടതുമായ
വികാരവിസ്തൃതിയിൽ നീ പെയ്ത ആദ്യത്തെ മഴമണിയിൽ
ഒരു പൂമരത്തെ ഞാൻ വിടർത്തി
എന്റെ പൂക്കളുടെ തുഞ്ചത്ത്
നിന്റെ ശലഭവർണ്ണങ്ങൾ തുടിക്കുമെങ്കിൽ
പൂനിലാവും പൊന്നോണവും
എന്നുമെന്നുമിങ്ങനെ....

ശബ്ദത്തിന്റെ നൃത്തച്ചുവടുകള്‍

2010-06-20T23:04:00.000-07:00

അകാശത്തെ നിശബ്ദം ഭേദിക്കുന്നൊരു പക്ഷി
അരുവിക്കൊരു നിഴലായി ചായുന്നു
ഒറ്റക്കുതിപ്പിന്റെ അകലങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
മോഹിപ്പിക്കുന്നു
ഒരു മരത്തെയാണ് അത്
ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്
പക്ഷെ കാടിന്റെ വന്യത
ഉള്ളിലൊതുക്കിയിട്ടുമുണ്ട്
കണ്ണുകളിലെ ശാന്തത കരളിന്റെ മറുപുറമല്ല
ചടുലമായ ആവേഗങ്ങള്‍
വിശ്രമം തേടുന്ന ശാന്തിയുമല്ല
കാടിനെ, മരത്തിനെ പക്ഷി ഒന്നു കുടഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍
നിലം പൊത്തുന്നതൊന്നിനേയും അത് കാണുന്നില്ല
ഉയരെയുണരും കണ്ണുകളില്‍ ആകാശനീലം
അനന്തമായ ലോകം പോലെ നിറയുന്നു
കാഴ്ചകള്‍ ഉള്ളില്‍ നിന്നുതന്നെ ഉലയണം
ഉയരണം
അതില്‍ നിന്നത്രെ ലോകം പിച്ച വെക്കുന്നതും
പരക്കുന്നതും
ഇതൊക്കെയാണ് *ബീഗം ആബിദാ പര്‍വീണ്‍ പാടുമ്പോള്‍
എനിക്ക് വിചാരവിസ്താരമായത്
(*ഗായിക)

കാലം

2010-05-13T19:56:00.000-07:00

ഓരോ ദിനവും ഓരോ ജന്മമാണ്
കണ്ണു തുറക്കാനുള്ള മടി
തുടക്കത്തിന്റെ ശൂന്യത
വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പതുക്കെയുള്ള മിഴിപ്പ്
ആദ്യ കാല്‍ വെയ്പിന്റെ ജാഗ്രത
വാക്കിലെ വിക്ക്
ഇഴുകിപ്പോകുന്ന ഉടുപ്പ്
കോടിപ്പോയ തല
ചായക്കോപ്പയുടെ ഇളം ചൂട്
മരണക്കണക്കിന്റെ പത്രപാരായണങ്ങള്‍
വെടിവെപ്പില്‍ ജാഗ്രമാകുന്ന ഗ്രാമങ്ങള്‍
നുണകള്‍ക്കുമീതെ നുണകളുമായി പുത്തന്‍ നാവുകള്‍
മരണത്തില്‍ നിന്നും ജീവന്‍ കവരും ചോരന്‍
മറ്റൊരുണര്‍വ്വിനായി
വീഴുന്ന പ്രണയങ്ങള്‍

പല്ല് തേച്ച് മുഖം തുടക്കാന്‍
ടവലെടുക്കുമ്പോള്‍ പക്ഷെ
നോക്കരുത് മുഖം കണ്ണാടിയില്‍,
കാലം തെളിയും

ഒറ്റ,ഉത്സവമല്ല

2010-05-06T23:55:00.000-07:00

ഒറ്റ വികാരത്തില്‍ ഒരു പാട്ടു പാടുമ്പോള്‍
നിങ്ങള്‍ പല വികാരങ്ങളെ ഒതുക്കുന്നു
ഒരു ചിത്രം വരക്കുമ്പോളും നിങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ തന്നെ
ഒരേ ലക്ഷ്യം കുരുക്കാണ്
ഒരേ ദൈവം ഒരാള്‍ക്ക് കുരിശാകുന്നതു പോലെ
ഒരേ താമസം വീടാകുന്നതു പോലെ
ഒരാളുമായി പ്രണയത്തിലകപ്പെടുക
മറ്റുള്ളതിനോടുള്ള കശാപ്പുപോലെ

ഊരാക്കുടുക്ക്

2010-04-30T21:13:00.000-07:00

വാക്കിനും മറുവാക്കിനും
ഇടയിലെ ദൂരം
ജീവിതത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നു
ഞാന്‍ ചെറുതാവുകയാണെന്നും
വലുതാവുകയാണെന്നും വാദമുണ്ട്

അലക്കു കല്ലിനും വെയിലിനും
ഇടയിലെ ദൂരം നനഞ്ഞ അമ്മ
അടുക്കളക്കും തീന്‍ മേശക്കും ഇടയിലെ ദൂരം വെന്ത അമ്മ
കുളി മുറിക്കും ഉറക്ക മുറിക്കും ഇടയിലെ ദൂരം കരഞ്ഞുതോര്‍ന്ന അമ്മ
പൂമുഖത്തിനും പടിക്കും ഇടയില്‍ കണ്ണു കടഞ്ഞ അമ്മ
മനസ്സിന്റെ ഞെരുക്കങ്ങളില്‍ നിന്നും അളിഞ്ഞ രക്തം വാര്‍ന്ന അമ്മ

പ്രണയത്തിലും ഇഴയുന്ന നിന്റെ വാക്കുകള്‍
അമ്മയുടെ കണ്ണിനു താഴെയുള്ള കറുത്ത ചിത്രത്തെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു
നിന്റെ വാക്കിനും എന്റെ വാക്കിനും
ഇടയിലെ ദൂരം എന്റെ ദിശ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നു
കുരുങ്ങുന്നുവോ ഞാന്‍...?

ഈ ദൂരം ഒരു വേള ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു,
അസ്വസ്ഥമാക്കുകയും.
കൃത്യമാക്കപ്പെട്ടത് സുരക്ഷിതമാണ്,അരക്ഷിതവും
പക്ഷെ ,
ഒന്നു കുതറാന്‍ ഒന്നു കുതിക്കാന്‍ ഒന്നു പതറാന്‍ ഒന്നു തകരാന്‍................?

നിന്റെ വാക്കിനും എന്റെ വാക്കിനും ഇടയിലെ ദൂരം
എന്നെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നു
അമ്മയിലേക്കും
നിന്നിലേക്കും
ദൂരങ്ങള്‍ കൃത്യമാണ്
മാതൃത്വം എനിക്ക് പ്രണയമാകുന്നതങ്ങനെയാണ്

നിഗൂഢ ലോകങ്ങള്‍

2010-04-02T07:29:00.000-07:00

പാദം പതുക്കിയുള്ള നിന്റെ വരവിന്
എന്നും ഞാന്‍ സ്വാഗതമായി
ആദിമദ്ധ്യാന്തത്തിലേക്ക് ഉത്സവമായുയുണരുന്ന

ഒരു സംഗീതത്തെ നീയെന്നുറച്ചു
ക്ഷണിക പ്രകമ്പനങ്ങളെ

തഞ്ചത്തില്‍ നീയൊളിപ്പിച്ചു

ഒരു ഭൂഖണ്ഡം മറ്റൊന്നിനെയെന്ന വണ്ണം

അത്ഭുതം കൂറിയില്ല,

നീ പിടിച്ചെടുക്കലിന്റെ ഭാഷയായിരുന്നു

അരുചികര ഭാഷകള്‍ തൊണ്ടയിലോളിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ വിദ്യ

തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്‍ പ്രാപ്തിയില്‍ എന്റെ ശിരസ്സുയര്‍ന്നു

നിന്റെ മനസ്സ് നീയും എന്റെ മനസ്സ് ഞാനും

വിപരീതത്തിന്റെ എതിര്‍ ദിശകളെന്നപോലെ

നമുക്ക് വായിക്കാമെന്നായി

നിന്റെ ഉന്നം പിഴക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാനാണ് ഇളകിയത്
ആവരണങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ ആവരണമുടുത്ത
എന്റെ ആദ്യത്തെ തൊലിയുരിയുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ മുഖത്ത്
വിജയിയുടെ തളര്‍ച്ച,
തിരികെപ്പോകാന്‍ ധൃതിയുള്ള യാത്രികനെപ്പോലെ
നീ എന്നില്‍ അവസാനിക്കുന്നു

നിധി പൂഴ്ത്തിയ പരപ്പിനുമേല്‍
തിരയെന്നപ്പോലെ,
കൊളംബസ് കണ്ടെത്താത്ത അമേരിക്ക പോലെ,
എത്രയുരിഞ്ഞാലും വെളിപ്പെടാത്ത ഉറവിടം പോലെ,
അഗാധമായ ഖനനത്തിലും പുറത്തു വരാത്ത ചരിത്രം പോലെ....
നിഗൂഢ ലോകമായി ഞാന്‍ നിന്നെ അതിജീവിക്കുന്നു.

പലജന്മം

2010-02-03T21:06:00.000-08:00

നിഴല്‍ പോലെ നീ
ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തിരിയുമ്പോള്‍ നീയും
ശരീരത്തില്‍ നിന്നും ഒട്ടും വിടാതെ ചിലപ്പോള്‍
മറ്റുസമയത്ത് മുന്നില്‍, പിന്നില്‍
ഇടത്തും വലത്തുമായി മാറിയും മറിഞ്ഞും..........
നിമിഷങ്ങളില്‍ വ്യത്യസ്തമാകുന്നതിന്റെ സൌന്ദര്യമായിരുന്നു
നിനക്ക്.
വായിച്ച പുസ്തകത്തിലെ ഒനില്‍ ഡിവേറ, കണ്ട ഡി.വി.ഡിയിലെ സ്ഥലകാലങ്ങള്‍,പോയ സ്ഥലത്തെ വിചിത്രവിഭ്രമങ്ങള്‍,
ഫെയിസ് ബുക്കിലെ മീനു മത്യു,,വാരികയിലെ ശാരദക്കുട്ടി,കണ്ണൂരിലെ ചിത്രലേഖ,വീണ്‍വാക്കില്‍ തടഞ്ഞു വീണ ഉണ്ണിത്താന്‍, ചതുരവാക്കുകളില്‍ സൌധമായുയര്‍ന്ന സക്കറിയ,കുട്ട നിറയെ ഉമ്മകളുമായി നടന്ന കവി,ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട് ലോകത്തെ മാറ്റുമെന്നു പറഞ്ഞ ഭ്രാന്തന്‍,പ്രണയവിവാഹമെന്ന വഞ്ചന,കുടുംബം,ആഗോളതാപനം...................
എന്തൊക്കെ വാണിഭങ്ങളായിരുന്നു നീയെനിക്ക് നീട്ടിയത്.

ഒരിട നീ ഉറച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
നിന്നെ അളക്കാമായിരുന്നു.
നീളത്തിലോ,ചതുരത്തിലോ,വൃത്താകൃതിലോ....
ഇതിപ്പോ,
ഒരേ നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ നീ മറ്റൊന്നിലേക്ക് കുതികൊള്ളുന്നു.
വേഗം വളരുന്ന പടര്‍പ്പുകളെപ്പോലെ
പല വിധാനങ്ങളിലേക്ക് .

ചിട്ടയില്‍ നിന്നും കുതറി വെടിപ്പുനഷ്ടമായ പുതപ്പാണ് ഇന്നുനീ വന്നതിന്‍
അടയാളം

നിന്റെ ഓരോ ജന്മത്തിനും ഞാന്‍ അമ്മയായെങ്കില്‍.

സ്ത്രീകളുടെ കഠിനമല

2010-01-20T20:38:00.000-08:00

കറുപ്പണിഞ്ഞ ഭക്തന്മാര്‍ എനിക്കെന്നും കോമാളികളാണ്,

ചെറുപ്പം മുതല്‍ക്കെ.

അച്ഛനായാലും *വള്ളിവങ്കീശങ്ങളായാലും.

അവര്‍ വീണ്ടും വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് ധരിക്കുന്നു,

കറുപ്പിന്റെ പുത്തനുടുപ്പില്‍ അവര്‍ കുട്ടിക്കുപ്പായക്കാരെപ്പോല്‍ മേനി നടിക്കുന്നു.

അവര്‍ക്ക് വീണ്ടും പുതിയ നിയമങ്ങള്‍ വരുന്നു

ചിലരെ തൊട്ടുകൂടാ തീണ്ടിക്കൂടാ,ചിലരെ കണ്ടുകൂടാ!

(വിടുവായന്മാര്‍,കുടവയറന്മാര്‍,മാലപൊട്ടിച്ച കേസില്‍ പരോളിലിറങ്ങിയവര്‍,ബലാത്സംഗകേസിലെ മുഖ്യപ്രതി,ചായക്കോപ്പയില്‍ നിന്നുതന്നെ കൊടുങ്കാറ്റ് തുടങ്ങിവെക്കുന്ന കുടുംബനാഥന്‍, രാഷ്ട്രീയത്തിലെ കത്തിവേഷം,ബ്ലേഡ് കമ്പനിക്കാര്‍,മദ്യരാജാക്കന്മാര്‍,പുരോഗമനസംഘത്തലവന്‍,അങ്ങിനെയങ്ങിനെ........പോകുന്നു കറുപ്പന്മാരുടെ നീണ്ട നിര)

അവമതിയുടെ ഒരു ഭ്രഷ്ടുകൂടി

ചോരയുടെ മഹത്വം ഘോഷിക്കുന്നു,ചോരയാല്‍ തിരസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു

ചെറിയ കാലത്തേക്ക് അടക്കി വെക്കപ്പെട്ട ഗര്‍ജ്ജനമായി

അവര്‍ കിടപ്പുമുറിയെ പൂജാമുറിയാക്കുന്നു

മനുഷ്യന്‍ ദൈവമാകുന്ന മാജിക്

ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മില്‍ എപ്പോഴും

നല്ല കാര്യങ്ങളാണ്

പരസ്പരം കാണാന്‍ കഴിയാതിരിക്കുകയും

കേള്‍ക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നുള്ളതാണത്

പരാതികള്‍ വൃശ്ചികകാറ്റ് കൊക്കിലെടുത്തേ പോകും

ഇറക്കത്തിന്റെ ആയാസം തേടി അവന്‍ കഠിനമലകള്‍ കയറുന്നു

പെരുപ്പിച്ച പേശീബലത്തില്‍ പൌരുഷം മുരളുന്നു.

കൊടുങ്കാറ്റിനുമുമ്പുള്ള ശാന്തത പോലും അവര്‍ തരുന്നില്ല

പുകയിലക്കെട്ടിലെന്ന പോലെ അടക്കിവെച്ച പൌരുഷം ഉറക്കവലിയില്‍ വന്യമാകുന്നു

പുലിപ്പാലിന്റെ കഥയോര്‍ക്കുമ്പോല്‍ പുലിപ്പേടിയും തികട്ടുന്നു.

അഭയനിരാസത്തിന്റെ സന്നിധാനങ്ങള്‍,ചങ്കില്‍ തടഞ്ഞ ശരണംവിളികള്‍,

അയാസത്തിന്റെ തീരാക്കയറ്റങ്ങള്‍,പതര്‍ച്ചകള്‍,കൊടിയ ഗര്‍ത്തങ്ങള്‍,

ആശ്വാസത്തിന്റെ എത്താമലകള്‍.

എന്തൊക്കെയായാലും കോമാളിവേഷങ്ങള്‍ സന്തോഷമാണ്.

നൈമിഷികമെങ്കിലും അത് ചെറുചിരിയെ പുറത്തേക്ക് തരുന്നു.

*(ബന്ധുമിത്രാദികളെ അമ്മൂമ്മ അങ്ങിനെയാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്)

ശിക്കാര്‍

2009-12-19T20:42:00.000-08:00

എല്ലാരും ഉറങ്ങുമ്പോഴാണത് സംഭവിക്കുക.
ഉറയുരിയുന്നതുപോലെ പുതപ്പെന്നില്‍ നിന്നും ഊര്‍ന്നു പോകുന്നു
പിറകെ വസ്ത്രങ്ങളും
കാല്പാദങ്ങളിലേക്ക് ഉറയുന്ന നിശബ്ദതയെ മൊസൈക്കുതറ രമ്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നു
കുട്ടികളുടെ ആദ്യനടത്തം ഞാന്‍ പരിചയിക്കുന്നു.
വാതിലിന്റെ കള്ളക്കരച്ചില്‍
നിരന്തര സാധനയിലൂടെ
സംഗീതമായി പരണമിച്ചിരിക്കുന്നു,
സംഗീതത്തില്‍ ആരും ഉണരില്ല.
ഒറ്റമുറി മറികടക്കുമ്പോഴേക്കും
ഭൂഖണ്ഡം മുറിച്ച ആയാസം.
നഗ്നമായ കിതപ്പിന് പ്രതീക്ഷയുടെ ഉടയാടകള്‍.
ഉണങ്ങിയ ഇലകള്‍ക്കുമീതെ
ഞാന്‍ പറക്കുന്നു,അത്രക്കാണെന്റെ ഉറവയുണര്‍ത്തും ചുഴി.
ഒടുവില്‍ ഒതുക്കുകല്ലും കുളക്കടവും നിലാവില്‍ കുളിച്ച് രസിക്കുമ്പോള്‍
പാലയുടെ പൂഗന്ധവും ശ്വാസവും എന്റെ പുതുവസ്ത്രമാകുന്നു.

മായ

2009-12-03T03:51:00.000-08:00

വിറ വരമ്പിട്ട കൈകളാല്‍ ആദ്യം നിന്നെ തൊടുമ്പോള്‍

നിബിഡവനത്തിന്റെ മുഷ്ഠിയായിരുന്നു നിനക്ക്

തേക്കുയന്ത്രത്തിന്‍ കാല്‍ വേഗങ്ങള്‍

തോക്കിന്‍ തുമ്പത്തെ ഇമയുടെ തീഷ്ണസഞ്ചാരങ്ങള്‍

കുതിരക്കുതിപ്പ്

കാട്ടാറിന്‍ വന്യത

വൃശ്ചികക്കാറ്റിന്‍ ചുഴറ്റല്‍

ഒടുവില്‍ തന്ത്രിയില്‍ നിന്നും ഊര്‍ന്നുപോയ

രാഗമായ് നീ ശൂന്യത പ്രാപിക്കുമ്പോള്‍

തമോഗര്‍ത്തത്തില്‍ നിന്നും ഞാ‍ന്‍ വീണ്ടും കൈനീട്ടുന്നു.......

ഓരോ ദിവസങ്ങള്‍

2009-10-24T00:52:00.000-07:00

വെളിച്ചമുണരുമ്പോള്‍
കരിവാളിച്ചു കിടക്കുന്ന കണ്ണുനീരിനെ
മായ്ച്ച്
കണ്ണിലേക്ക് തെളിച്ചത്തിന്റെ മരുന്ന് തുറന്ന് പിടിക്കുന്നു.
കണ്ണില്‍ ഇരുട്ടിന്റെ ഒരു നിമിഷം.
ധ്യനാത്മകതയില്‍
പലതും പലരും,
ഓരോ ദിവസവും മാറിമാറി വരുന്നത്,വരുന്നവര്‍.
ഇന്നിവള്‍ ഇന്നിവന്‍, ഇന്നിത് ഇന്നത്
എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ദിവസത്തേയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ്,
സന്തോഷം തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.
പിന്നെ മുറികളില്‍ ഞാന്‍ നിറയുന്നു
മുറിവുകളില്‍, മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും പോകുന്ന സഞ്ചാരങ്ങളില്‍,
അടി തൊട്ട് മുടി വരെ ഉണരുന്ന ഉത്സവങ്ങളിലെല്ലാം
ഞാനെന്ന ഒറ്റയല്ല.
ചില്ലകള്‍ കൊഴിച്ച്
പൂക്കള്‍ ചിതറി
വേനലിന്റെ ആസുരതയില്‍ പകല്‍ അവസാനിക്കുമ്പോള്‍
ശൂന്യത മാത്രം ബാക്കി.
പിന്നെ
വീണ്ടും................

ജീവിതത്തിലേക്ക് ഉണരുമ്പോള്‍

2009-10-03T20:02:00.000-07:00

ഹരിതം ചോര്‍ന്ന ചില്ലയില്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്നു.

താണുപറന്നൊരു പക്ഷിക്കാറ്റില്‍

ഉണര്‍ന്ന തിരയില്‍ പുഴയില്‍ എന്റെ ഛായ ചാഞ്ചാടുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

രൂപാപരൂപങ്ങളിലേക്ക്

നിഴല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ തെന്നിക്കളിച്ചു.

മറഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും

കാറ്റെന്നെ അടര്‍ത്തിയൊടുക്കാന്‍ കുതിച്ചപ്പോഴൊക്കെ

ചില്ലകള്‍ മുറുകെ പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

കാറ്റിന്റെ കുറുമ്പിനും ചില്ലയുടെ കരുതലിനും ഇടയില്‍

നിര്‍ഭാര ശരീരം പാറി,ഭൂമിയും ആകാശവും തൊടാതെ.

ഋതുഭേദങ്ങള്‍ സാക്ഷിയായി ഉലയുന്നൊരു പൂവാവണമെന്നും

ഗന്ധവാഹികളായ മരങ്ങളുടെ കാട്ടുലഹരിയായിപ്പടരണമെന്നും

ഹിംസ്രം കലര്‍ന്ന ഊര്‍ജ്ജം എന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.

ഒടുവില്‍ ഒടിഞ്ഞ കമ്പിനൊപ്പം നിലത്തമര്‍ന്നപ്പോള്‍

ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കുമിടയിലെ ശൂന്യതയില്‍

കാഴ്ചകള്‍ കോറി.

അടിച്ചുവാരി പിന്തള്ളാന്‍

ഒരു വലിയ ദിവസത്തിന്റെ ചിതറിയ നിമിഷങ്ങള്‍ വീണ്ടും മുന്നില്‍.

വാക്ക്

2009-09-28T22:24:00.000-07:00

അന്നെല്ലാം വാക്കുകളായിരുന്നു....

വിരിവും സുഗന്ധവുമായവ.

ഓരോ വാക്കിലും തേനൂറും.

നിമിഷത്തേക്കല്ല,തുടര്‍ച്ചകളായി,

വിരിഞ്ഞൊരു വാക്കു മതിയായിരുന്നു നിറയാന്‍,ഒഴുകാന്‍.

വാക്കിന്റെ പുഴയില്‍ മദിച്ചും

വാക്കിന്റെ കരയില്‍ രമിച്ചും

വാക്കിന്റെ കാറ്റില്‍..........വാക്കിന്റെ തണലില്‍..........വാക്കിന്റെ നിറവില്‍...

വാക്കുകള്‍ കയറ്റങ്ങളായിരുന്നു,മുന്നിലേക്ക്....മുന്നിലേക്ക്...

ഉയരത്തിലേക്ക്..........ഉയരത്തിലേക്ക്...

വാക്കുകള്‍ സംഗീതമായി,രാഗവിസ്താരമായി തെളിമയിലേക്ക്

തുറന്ന് തുറന്ന്

പുതിയ വിധാനങ്ങള്‍............ഭൂവിഭാഗങ്ങള്‍.

ഒടുവില്‍ വാക്കിന്റെ ഉറയൂരിയൂരി

ശൂന്യതയുടെ കാണാക്കയങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞപ്പോള്‍....................

ഒരു വിക്ക് മാത്രം ചുണ്ടില്‍ തൂങ്ങുന്നു.

കിണര്‍

2009-09-21T06:25:00.000-07:00

സൂര്യനെ നേര്‍പ്പിക്കുന്ന കയങ്ങളില്‍ എനിക്ക് മയങ്ങണം

മീനുകള്‍ തിളങ്ങുന്ന ആഴങ്ങളില്‍ എനിക്ക് തുടിക്കണം

കല്ലുകള്‍ വകഞ്ഞ് നീരെത്തുന്ന വേരില്‍ എനിക്ക് പടരണം

കുളിരൊളിപ്പിച്ച ഹൃദയത്തില്‍ അടയിരിക്കണം

വെളിച്ചത്തിന്റെ ഓരോ വളയങ്ങളും വകഞ്ഞുമാറ്റി ഇരുട്ടില്‍ ഒളിക്കണം

ഒടുവില്‍ ഒരു പാളത്തൊട്ടിയില്‍ എന്നെ കവര്‍ന്നെടുക്കുമ്പോള്‍

തുളുമ്പണം,ഇമപൂട്ടി കോരിത്തരിക്കണം

പൂക്കളം

2009-08-24T21:49:00.000-07:00

കര്‍ക്കിടകം കടത്തുവഞ്ചിയെ കൊഞ്ചിച്ച

ഒരു രാവിലെ

തുഴയും രാമേട്ടന്റെ തലക്കെട്ടില്‍ സൂര്യന്‍ ചിതറിയ

പകലില്‍

പാതി തൊണ്ടയില്‍ പാവാടക്കാരികള്‍

ഹൃദയം തുളുമ്പിച്ച ലയത്തില്‍

തലേരാത്രിയുടെ കഥ തോരാതെ കാര്‍ന്നോന്മാര്‍ കരയിലേക്ക്

കയറിപ്പോയ തിടുക്കത്തില്‍

പുഴയെ തൊട്ട കൈവെള്ളയുടെ മിനുസത്തിലേക്ക് പരല്‍മീനുകള്‍

ഇക്കിളി വിതറിയ നിമിഷത്തില്‍

പുസ്തകക്കെട്ട് വലിച്ചെറിഞ്ഞ പരിഭ്രാന്തിയില്‍

എന്റെ വസന്തം വഞ്ചിപ്പടിയിലെ മഴനനവില്‍ പൂക്കളായ് ചുവന്നു.

കര്‍ക്കിടക നിലാവ്

2009-08-06T07:45:00.000-07:00

(മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ കര്‍ക്കിടകം വായിച്ചതിന്റെ ആഹ്ലാദത്തില്‍)

അന്നെനിക്ക് പ്രായമില്ല

ഭാരവുമില്ല

വീടായിരുന്നു ലോകം

വെയിലും മഴയും ഓണവും നിലാവും വിരുന്നുകാര്‍

മഴക്കൊതിക്ക് എനിക്കൊരു ജനലുണ്ടായിരുന്നു

അതില്‍ കൈയ്യെറിഞ്ഞ് ഞാന്‍ കാത്തു

ഊക്കുകാട്ടി അവന്‍

ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും എന്നെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു

മിന്നലിനെ പേടിച്ചു,

മഴയോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍

രണ്ടും കല്പിച്ച്..... ഞാന്‍.

എനിക്കോര്‍മ്മയുണ്ട് ,ഈറന്‍ പൊതിഞ്ഞ സ്നേഹവുമായി

ആദ്യത്തെ കര്‍ക്കിടനിലാവ്

വിറ പൂണ്ട മാറിനെ പൊലിപ്പിച്ചതും,

അതില്‍ ഞാന്‍ അലിഞ്ഞു പോയതും.

ഗാന്ധര്‍വ്വം

2009-07-25T23:29:00.000-07:00

ഉടല്‍ മുറിഞ്ഞൊരു രാത്രി.

കുതിക്കുന്ന രക്തത്തില്‍ നിന്നും

വായു വേഗത്തില്‍ സ്വതന്ത്ര.

സഞ്ചാരം

ദിശ തെറ്റി.

ഭ്രാന്തമായിരുന്നു ചിറകടികള്‍,

കൊഴിഞ്ഞുപോയ ഭാരത്തെ ഭൂമിയില്‍ തിരഞ്ഞില്ല.

നല്‍കപ്പെട്ട സമയം ക്ലിപ്തം

സമയബന്ധിതമായത്,അസ്വാഭിവികം.

ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു

കുതിപ്പിന്നതിര് ,കാല്‍ച്ചങ്ങല.

പുലര്‍ കാറ്റില്‍ ആലോലം ശയ്യയിലേക്ക് അമരുമ്പോള്‍

ശരീരം എനിക്കഭയം തന്നു

കള്ളിപ്പൂച്ചയെപ്പോലെ ഞാനതില്‍ മയങ്ങി.

ചാറ്റിംഗ്

2009-07-01T09:33:00.000-07:00

കാണാത്ത എന്റെ ശരീരത്തെ .............
കേള്‍ക്കാത്ത എന്റെ ശബ്ദത്തെ .........
എന്റെ.......

എന്നെ...

ചക്കിനും കൊക്കിനും കൊള്ളാത്ത എന്റെ വാക്കുകളെ വരമൊഴിയുടെ ഉത്സവമെന്ന് നീ പരിചരിക്കുന്നു.

മൌനങ്ങളെ ഉറയുന്ന സ്നേഹമായും,

ധൃതികളെ ആവേശത്തിന്റെ ഗിരിനിരകളായും നീ വരക്കുന്നു.
ഭൂഖണ്ഡങ്ങള്‍ക്കക്കരെ നിന്നും ഒരു നിശ്വാസത്തിന്റെ ദൂരമെന്ന പോല്‍ നീയെന്നെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്നു.
ഞാനറിയുന്നു,
അഴിയുടേയും ചുഴിയുടെയും അസ്വസ്ഥതകള്‍ക്കുമേലെ
ചിറ കെട്ടാത്ത എന്റെ സമുദ്രങ്ങള്‍ നിറയുന്നതും കവിയുന്നതും.
ഇരുളിന്റെ ആടകളെല്ലാം പകല്‍ക്കിളികള്‍ കൊത്തിയെടുക്കുമ്പോള്‍
ശാന്ത സമുദ്രമായി ഞാന്‍(നമ്മള്‍) അടങ്ങുന്നതും ഒതുങ്ങുന്നതും.

എന്റെ മാധവിക്കുട്ടി

2009-06-18T04:00:00.000-07:00

പതിരുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നാണ്

ആമിയെ ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

രാത്രിയില്‍ വിയര്‍ത്തൊലിച്ച് കിടക്കയില്‍ നിന്നും

എന്നെ സ്വയം പറിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍

നേര്‍ത്ത കാറ്റായും നേരിയ വെളിച്ചമായും ആമി വന്നു.

ഞാന്‍ വീടിനകമായിരുന്നു,

കാറ്റിന്റെ വേലിയേറ്റമായി ആമി എവിടെയുമുണ്ടായിരുന്നു.

പ്രേതങ്ങള്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്ന നീലവെളിച്ചത്തെ

ഞാന്‍ കൃഷ്ണലീലയിലമര്‍ന്ന കാളിന്ദിയാക്കി രസിച്ചു

അതിലെന്റെ ആമി കാറ്റിന്റെ ഊക്കിലേക്കുയര്‍ന്ന തൂവാലയായ് പലദിശകളിലേക്ക് പരിണമിച്ചു,

ഒന്നു പിടക്കുകയും പിന്നെ കണ്മിഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന

മീനായി ഞാന്‍ കരയിലും.

ഒടുവില്‍ നിങ്ങള്‍ എന്റെ ആമിയെ ഭൂമിയില്‍ നിന്നുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു.

മദിച്ച മനുഷ്യയെ ദൈവമാക്കുന്നത് ആരുടെ ബുദ്ധി?

ദൈവത്തെ ആരും കാണില്ല,കേള്‍ക്കില്ല,പിന്തുടരില്ല.

ആരും അവരുടെ മാംസത്തേയും പ്രവൃത്തിയേയും.........

ആമി,നിന്റെ അതിരുകളില്ലാത്ത ജീവിതത്തെ നോക്കി

എന്റെ ശുഷ്കത ഈര്‍പ്പം നിറഞ്ഞ ശൂന്യതയില്‍ പതനം കൊള്ളും.

പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ഒരു ദൈവമായി നീ തുടരും.

ഇണയുടെ സ്വപ്നരഹിതമാം ഉറക്കത്തെ നോക്കി

ആശ്വാസപ്പെടും,ആണ്മനസ്സ്.

മദം

2009-05-04T05:13:00.000-07:00

ആന പിറകെയുണ്ടെങ്കില്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ എനിക്ക് ചിറകുകളും തന്നു.

ആനയുടെ കുതിപ്പിനും എന്റെ പറക്കലിനുമിടയിലെ ദൂരമായിരുന്നു

അന്നെന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍ പിടച്ചിലുകള്‍

തെങ്ങോളം ഉയര്‍ന്നങ്ങിനെ സുരക്ഷിതയാവുമ്പോള്‍

പെട്ടെന്ന് മണ്ണോളം ചിറകുതളര്‍ച്ച

ആനയും ഞാനും തമ്മില്‍ ഒരു ശ്വാസത്തിന്റെ അകലം മാത്രം

തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നാകുമ്പോള്‍ വിയര്‍പ്പിലേക്കുണര്‍ന്ന്

എന്റെ ആത്മഹര്‍ഷം.

പറക്കമുറ്റിയപ്പോള്‍ പൂരപ്പറമ്പിന്റെ ആര്‍ത്തലക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍

വെയില്‍ക്കിളികള്‍ എന്റെ ചില്ലകളില്‍ നിന്നും വിയര്‍പ്പിന്‍ കായ കൊത്തിയെടുക്കുമ്പോള്‍

ഒരിക്കല്‍ ഞാനുമറിഞ്ഞു മദം പൊട്ടിയ മനുഷ്യരെ,

ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ അവര്‍ക്ക് മുഖമില്ലായിരുന്നു.

പ്രണയം

2009-04-23T09:29:00.000-07:00

അപ്പൂപ്പന്‍ താടിയെപ്പോലെയായിരുന്നു
വലിയൊരു കൊമ്പില്‍ കുരുങ്ങി
കാറ്റിന്‍ ചുമലിലേറാമായിരുന്നു
മഴയില്‍ പതിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്

സമയം (അച്ഛന്റെ ഓര്‍മ്മ)

2009-03-24T09:59:00.000-07:00

പഴയ വാച്ചായിരുന്നു അച്ഛന്

സമയം പോയ്ക്കിട്ടുമല്ലോ

കൈയിലൊന്നടിച്ചും കുലുക്കിയും

ചെവിയില്‍ വട്ടം പിടിച്ചും

ഈര്‍ഷ്യത്തോടെ നോക്കിയും

നടക്കാന്‍ വാശി പിടിക്കുന്ന അതിനെ......

അങ്ങിനെയിരിക്കുമ്പോളായിരിക്കും

അമ്മയുടെ ഒരു സ്ക്രൂ

“നിങ്ങളത് മ്മെത്തന്നെയിരുന്നോ”

തിരിഞ്ഞമ്മയോടാവും അച്ഛന്‍ കലി

അങ്ങിനെ അമ്മേടെ സമയോം കുറെ പോയ്ക്കിട്ടും

ദ്യേഷം വരുമ്പോ അമ്മേടെ സ്പീഡൊന്നു കാണണം

“ന്റെ സമയദോഷംന്നല്ലാണ്ട് ന്താപ്പ പറയാ”ന്നും പറഞ്ഞ്, അടുക്കളയുദ്ധം

ചടപടേന്ന് കഴിച്ച് ഒരു വല്യ ക്ലാസ് ചായേം കൊണ്ട്

അച്ഛന്റെ സമയം തെറ്റിക്കാതെ ഉമ്മറത്ത് വരും

വാതില്‍പ്പടിയില്‍ പാതിമറഞ്ഞ

ഞങ്ങള്‍ക്കും കിട്ടും ഒരു കുത്ത്,കുലുക്ക്

“പഠിക്കാന്‍ള്ളെ സമയമായ് കുട്ട്യോളെ..പോയ് പടി.............”

അച്ഛന്റെ വാച്ചിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍?

എനിക്ക് പുതിയ വാച്ച് വേണ്ട

എനിക്കിങ്ങനെ മുന്നോട്ടും പിറകോട്ടും

തട്ടിയും തടഞ്ഞും നിന്നും കൊഴിഞ്ഞും തകര്‍ന്നും ഉയിര്‍ത്തും.....

അല്ലാതെ നിഷ്ഠയോടെ എങ്ങോട്ടാണ്,ഒരു നല്ല വാച്ചുണ്ടെന്ന് കരുതി.

അമ്മ

2009-03-20T04:13:00.000-07:00

അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നാണ്
ആദ്യത്തെ കടല്‍ അറിഞ്ഞത്
ഉപ്പിന്റെ പ്രഭവമറിഞ്ഞത്
യാത്രയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമറിഞ്ഞത്
ആഴമെത്രയെണ്ണിയാലും
തിരിച്ചടിയുമെന്നും അറിഞ്ഞത്
ഒടുവില്‍
തിരകളില്‍ നിന്നും അസ്തമനസൂര്യനെ കൈകുമ്പിള്‍
നിറച്ചെടുത്ത്
ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍
ചോര്‍ന്നു പോകുന്നത്
എന്താണെന്നും.....

പ്രണയക്കിടക്ക

2009-03-15T11:50:00.000-07:00

ഇവിടെ വെച്ചാണ്

നിന്നെ ഞാന്‍ വീണ്ടും കാണുന്നത്

ജീവിതം ഉരിഞ്ഞുപോകുന്നത് സൂചിമുനയുടെ

വേദനയോടെ ചുറ്റും മുഖങ്ങളില്‍ ഞാനറിഞ്ഞു

മരുന്നിനും മുറിവുകള്‍ക്കുമിടയില്‍

എന്റെ ജീവന്‍ നേര്‍ത്ത്, തളര്‍ന്ന നെഞ്ചിലും

വരണ്ട ചുണ്ടിലും വറ്റിയ നനവായ് പറ്റിക്കിടന്നു

കുറവ് ദൂരം അവിടേക്കാണ്,എനിക്കറിയാം‌‌.

തൊട്ട്,തൊട്ടടുത്ത്,അരൂപിയാമവന്‍

ഗുഹാന്തരത്തെ പൂപ്പല്‍ പിടിച്ച മണമായ്

മുറിയില്‍ നിറഞ്ഞു,എനിക്കുമാത്രം തന്ന്.

ജീവനെ ഞാനൊന്നു കുതറിയാല്‍ എന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ച് ......

അടിവേരുണങ്ങിയ ചെടി കണക്കെ ഞാന്‍

ഒരിക്കലും കിട്ടാത്ത അത്രക്ക് സന്തോഷത്തില്‍,

എവിടേക്കും(മരണത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലേക്കും) എനിക്കും എന്റെ ശരീരത്തിനും...........

പക്ഷെ

കിടപ്പില്‍ വെച്ചാണ് ഞാന്‍

പിന്നെയും നിന്നെ കാണുന്നത്

ഒരൂക്കില്‍ ചിറകുയര്‍ത്തി

എനിക്ക് നിന്നോട് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ട്,

ഞാന്‍ തുടിച്ച നേരങ്ങളില്‍ നീ എവിടെയായിരുന്നു?

പ്രണയം കൊണ്ടു മാത്രം.....

2009-03-14T10:49:00.000-07:00

എന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിന്
തണല്‍ ചൂടും മരമായിട്ടുണ്ട് നീ
ഉച്ചവെയിലിലും നിന്റെ ശരീരം
മഴയായ് ഞാന്‍ കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്.
കണ്ണീരില്‍ നിന്നും നീ പൂക്കള്‍ വിരിയിച്ചിട്ടുണ്ട്
കാണില്ലെന്നു കരുതിയ അകലങ്ങള്‍
മടക്കി വെച്ചെന്റെ അരികിലെത്തി
നീ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്
മഴയെ നീ ജ്വലിപ്പിച്ചു,
എന്നിട്ടും
ഒരു കരിങ്കല്ലിന്റെ കനത്തോടെ
ഞാനിവിടെ പിന്നെയും.

ശരീരപ്പച്ച

2009-03-13T11:12:00.000-07:00

മഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയ നിനക്ക് നട്ടുച്ചയുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു

കുളിക്കു ശേഷവും ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തുകുളിച്ചു

നെറുകെയില്‍ നിന്നും ഉല്‍ഭവിച്ച നീര്‍ച്ചോലകള്‍

ശരീരത്തിന്റെ നിമ്നോന്നതങ്ങളിലൂടെ കുതിച്ചിറങ്ങി

കാട്ടാറില്‍ കലര്‍ന്നു

വേനല്‍ പച്ച കാട്ടി നീ എന്നെ ക്ഷണിച്ചു

മരുപ്പച്ചയില്‍ ഞാന്‍ തളിര്‍ത്തു

ഉരുകാന്‍ ഒരു ശരീരമുണ്ടെങ്കില്‍

വേനല്‍ വെറുതെ,മഴ വെറുതെ......

പ്രണയത്തിന്റെ ലഹരി

2009-01-28T22:04:00.000-08:00

ആദ്യത്തെ ഞരമ്പ് മുറിയുമ്പോള്‍
മലയും അതിന്റെ നിഴലടയാളങ്ങളും
ചുറ്റും കറങ്ങുന്നതായും

പിന്നത്തെ മുറിവില്‍ ജലാശയത്തിന്റെ ആഴങ്ങള്‍ അവസാനിക്കാത്തതാണെന്നും തോന്നിച്ചു.

ഒരു നഗരം ഉയര്‍ന്നുവരുന്നതും അതിന്റെ സായാഹ്നക്കിളികള്‍ കൂടുരുമ്മതിനു മുമ്പേ കലപിലകളില്‍ ധൃതിവെക്കുന്നതും മായക്കാഴ്ചകള്‍,അതില്‍ ഉറക്കം തൂങ്ങിക്കിടന്നു.

ഊടുവഴികളില്‍ ഇലകള്‍ ഉണക്കം നടിച്ചു കിടന്നു,

കാറ്റിന്റെ കൈകളില്‍ പിടയാന്‍.

ഒരു വള്ളത്തിന്റെ നദിയിറക്കത്തെ വെയില്‍ വറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു.

തുഴ മാനത്തേക്കിറഞ്ഞ്

അതിന്റെ തണലത്തിരുന്നു.

വെയിലിന്റെ കാരുണ്യത്തില്‍ ഒരു പുഴകൂടി,

ആഴങ്ങള്‍ക്കറ്റം കാണാതെ.

നേര്‍ക്കാഴ്ച

2009-01-19T19:36:00.000-08:00

ഭാവനയുടെ തുഞ്ചത്ത് വെയില്‍ പകര്‍ന്നാടിയ ചലനചിത്രമായി നീയുണ്ട്.

ഓര്‍മ്മയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് പരന്ന പാടവും

അതില്‍ മഴക്കൊരു കാലവും

നെല്ലിനും പുല്ലിനും കൊറ്റിക്കും കാക്കാലവും

മത്തനും കുമ്പളത്തിനും ഖാദറിക്കാന്റെ ആടുങ്ങള്‍ക്കും എരുമക്കും നല്ല കാലവും.

സ്വപ്നത്തിന്റെ വിരിഞൊറിയകിട്ടില്‍ സ്വയം ചുരത്തുന്നതിന്‍ സൌഖ്യം

വീട് തുറന്നുവെച്ചാല്‍ സൂര്യനെ ഉണക്കാനിട്ട മുറ്റവും

കാവല്‍ച്ചൊറി വന്ന മുരടന്‍ ഗേറ്റും.

ബുദ്ധിജീവി

2009-01-05T18:27:00.000-08:00

അരാജകവാദം പറയും
നടുമുറ്റവും പൂജാമുറിയും വീട്ടില്‍ തിരികിക്കയറ്റും
പുറംകവിതയെടുത്ത് അതിലെ മാജിക്കിനെപ്പറ്റി പറയും
പുറം സിനിമയെ പരാമര്‍ശിക്കും
അതിലെ സീന്‍ നാല്‍പ്പത്തിനാലിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ ഫ്രെയിമിലെ വിപ്ലവ സൂചനയെ വാഴ്ത്തും.

ഷെനെ,വാലസ് സ്റ്റീവന്‍സ്,ഗോദാര്‍ദ്,ബ്രെത്റ്റ്,മേരി ഫ്രെയ്,
ഇറാക്ക്,പലസ്തീന്‍,ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക,ശ്രീലങ്കയിലെ തമിഴന്മാര്‍....
സ്തീവാദവും ഇടക്ക് കൊഴുക്കും
എവിടേയും നിറക്കാവുന്ന ഒരുവളെ വഴക്കും.

എന്നിട്ട്,
ബുദ്ധനെ
കണ്ടെടുക്കാത്ത
കളിമണ്ണോ,മരമോ,കരിങ്കല്ലോ
മാത്രമായി അവശേഷിക്കും

കിടക്ക

2008-12-25T22:49:00.000-08:00

ഊര്‍ന്നുപോകുന്ന നഗ്നതയെ ഞാന്‍ തിരുകിവെക്കുന്നു

പതുങ്ങുന്ന രക്ഷകനെ ഹാങ്കറില്‍ തൂക്കുന്നു

അവസരം ആരാഞ്ഞ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ ചത്ത മൊബൈലില്‍ അടക്കുന്നു

രണ്ടു ഭൂ‍ഖണ്ഡങ്ങളായി ഞങ്ങള്‍ ഒരേ കിടക്കയില്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു

വീട്

2008-12-20T15:37:00.000-08:00

പത്രങ്ങള്‍
പകുതിപ്പാന്റ്
ടീ ഷര്‍ട്ട്
നെഞ്ചിന്‍ കാട്
ചിത്രപ്പണികളുള്ള ചായക്കപ്പ്
പുകയുന്ന ആഷ്ട്രെ
മൂക്കിലേക്ക് നീട്ടിവെച്ച കാഴ്ചവസ്തു*
മുറുക്കിപ്പിടിച്ച പേശികള്‍
പൂമുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു വിരിഞ്ഞങ്ങനെ ഒരാള്‍.......

.........സ്വീകരണമുറിക്കെതിരെ
അടുക്കള വലിച്ചിട്ട പര്‍ദ്ദ
ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന്
ഉറഞ്ഞു പോയ
പ്രണയപ്പഴത്തെ
എന്റെ കനല്‍ കൈ തൊടുന്നു

*കണ്ണട

കഥയിങ്ങനെ

2008-12-10T21:48:00.000-08:00

പ്രണയിച്ചു

കഥക്ക് കല്യാണം കഴിച്ചു

കഥയിങ്ങനെ കഥയെങ്ങിനെ കഥയങ്ങിനെ ?

ചര്‍ച്ചാ വേദിയില്‍ ഒറ്റക്ക് ഞാന്‍

പനി വീടിനോടുള്ള സ്നേഹമാണ്

2008-12-08T19:52:00.000-08:00

പോകാന്‍ നേരം വൃശ്ചിക കാറ്റിന് പനിപിടിച്ചു
കാറ്റാടിയില്‍, തെങ്ങില്‍, മുളയില്‍,പുളിയില്‍ വിറച്ചു
പുഴയില്‍, പുരയില്‍ ചുരുണ്ടു
കഷായക്കടല്‍ മോന്തി, പൊടിമണ്ണില്‍ പുതച്ചു.

പനി രോഗമല്ല, വീടിനോടുള്ള സ്നേഹമാണ്.

ഒഴിഞ്ഞ പത്തായം

2008-11-06T08:33:00.000-08:00

വിത്തും വളവും
പൂവും കായുമായ്
നീ
പത്തായപ്പുറത്തെ എന്റെ കവിതയില്‍ വിളഞ്ഞു
ഒഴിഞ്ഞ പത്തായത്തിന്റെ
ശൂന്യതക്ക് ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചപ്പോള്‍
കവിതയില്‍ നിന്നിറങ്ങി
മാനം നോക്കി സ്വാതന്ത്ര്യം കൊണ്ടു

ശരീരം

2008-10-30T06:15:00.000-07:00

തുറന്നു തരാം
അരുതു താമസം
വിഴുപ്പാകുന്നതു വരെ

വൈധവ്യം

2008-10-28T22:04:00.000-07:00

ഉറയുരിയുകയാണ്

പറ്റിയ മണത്തെ

അമര്‍ന്ന ഭാരത്തെ

പുറംതിരിഞ്ഞ് കണ്ട നിഗൂഢരാത്രികളെ

സഹജീവിതത്തിന്റെ ഏകാന്തതയെ

കാലൊച്ചകളെ

ദുസ്വപ്നങ്ങളെ

അമിത വേഗങ്ങളെ

അതി ദയനീയതയെ

പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങി മുറിയൊഴിയുന്ന

അവനെ

കുളിമുറി

2008-10-28T21:54:00.000-07:00

അടഞ്ഞവാതില്‍ തടവറയല്ല
കൊളുത്തിനിപ്പുറം
കേളി
എന്റെ പ്രകൃതിയില്‍
ഞാന്‍ ഉപാസക
കുന്നുകളും ചെരിവുകളും
പാറക്കെട്ടുകളും നീര്‍ച്ചോലകളും
മുലയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഒരു തുള്ളി നവരസം

ഇടൂക്കം

2008-10-24T23:36:00.000-07:00

സംഗതിവശാല്‍
പാറക്കൊരു വിടവു വന്നു
ഭക്തര്‍ ഇടുക്കത്തിലൂടെ
പുനര്‍ജ്ജനി തേടി.
നെഞ്ചുവിരിഞ്ഞ മനുഷ്യര്‍
പാറയെ കണ്ടു

ആകാശം കണ്ടു

മേഘങ്ങളെ കണ്ടു
ഇടുക്കിനെ കണ്ടില്ല

പുളിയന്‍ മാങ്ങ

2008-10-24T20:12:00.000-07:00

മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍ എന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രം ഞാന്നു കിടന്നു,ഊഷരതയുടെ തൊട്ടിലില്‍
മാങ്ങകള്‍ വിരിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞ്....
മാവിന്റെ ഋതുഭേദങ്ങളില്‍
എന്റെ കാലങ്ങള്‍.

നുണ

2008-10-24T11:41:00.000-07:00

വീട്ടില്‍നിന്നും

ശരീരമൂരി

കാറ്റത്തിടുന്നു

കാമുകനോപ്പം

മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍

അളന്നു പോകുന്ന

ദൂരമെത്ര

അളന്നൊഴിയുന്ന നുണകളെത്ര

കള്ളിപ്പൂച്ച

2008-10-23T23:22:00.000-07:00

എന്റെ ശരീരം പൂങ്കാവനം

കണ്ണു കൊണ്ടും കണ്ണാടി കൊണ്ടും

ഞാനതിന്റെ പാലിക

വളര്‍ച്ചയുടെ വളവുകളും ഒടിവുകളും ഉയര്‍ച്ചകളും

ഞാന്‍ നിറഞ്ഞു കണ്ടു

അതിക്രമിച്ചു കടക്കരുതാരും

ഞാനതിനെ കാത്തു

എന്നിട്ടും പൂവും മണവും പൊതിയില്‍ നിന്നും പുറത്തുചാടി

കള്ളിപ്പൂച്ചയെപ്പോലെ

കമ്പിളി

2008-10-23T21:41:00.000-07:00

എനിക്കൊരു

കമ്പിളിപ്പുതപ്പുണ്ട്

രാത്രി

അതാണെന്റെ വീട്

അതിനുള്ളില്‍

ഞാനെന്റെ

കൂട്ടുകാരൊത്ത്.

രാത്രി

തുറസ്സും

വെളിവുമാണ്

പ്രണയം

2008-10-23T06:05:00.000-07:00

വിശപ്പിനെ

ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു

ഞാനൊരു ജീവിയാണ്
വീടിനെ ഞാന്‍ ചുമക്കുന്നു

ഞാനൊരു കുടുംബമാണ്
പ്രണയത്തില്‍

ഞാന്‍ മുങ്ങുന്നു

ഞാനൊരു

മനുഷ്യയാണ്

സ്വാതന്ത്യം

2008-10-23T05:35:00.000-07:00

നീ

കൂടു

തുറന്നു

തന്നില്ലെങ്കില്‍

എന്റെ

കണ്ണില്‍

നീലിമ

കലരുമായിരുന്നില്ല

അടുക്കള

2008-10-23T05:31:00.000-07:00

തളംകെട്ടിയ

വിഴുപ്പിനെ
ഞാന്‍

കണ്ണാടിയാക്കുന്നു

മഴ

2008-10-23T04:24:00.000-07:00

താളമുണ്ട്
സംഗീതമുണ്ട്
ഭാവപ്പകര്‍ച്ചകളുണ്ട്
അണയാത്ത കനിവും.
പാതാളത്തിലൊതുക്കി
ഊഷരതയുടെ കമ്പളം

നിനക്കുമേല്‍

വിരിക്കുന്നതാര്